سخنرانى [ در جمع دانشجويان و اهالى شيراز ( مقصد انبيا ) ] زمان : 17 تير 1358 / 13 شعبان 1399 مكان : قم موضوع : مقصد انبيا ، استقرار نظام عادلانه حضار : دانشجويان و اهالى شيراز ، كاركنان مجمع اسلامى وزارت اقتصاد و دارايى بسم اللَّه الرحمن الرحيم مقصد اصلى انبيا كوششهايى كه انبيا مىكردند و جنگهايى كه با مخالفين راه حق مىكردند ، و خصوصاً جنگهايى كه در صدر اسلام واقع شد ، مقصد جنگ نبوده است ، و مقصد كشورگشايى هم نبود . مقصد اين بوده است كه يك نظامى عادلانه كه در آن نظام عادلانه ، احكام خدا جارى بشود [ باشد ] . انبيا آن همه زحمت كشيدند نه فقط براى اينكه طرف را از صحنه خارج كنند و خودشان صحنه را دست بگيرند ، بلكه مقصد اصلى اين بوده است كه اين انسانهايى كه انسانيت ندارند ، اين اشخاصى كه در راه خلاف دارند سير مىكنند و آنها مىديدند كه اين راه خلاف ، راه شقاوت است ، راه ضلالت است ، راهى است كه مردم را در اين دنيا به شقاوت و در آن دنيا هم به مهلكه مىكشاند ؛ انبيا از طرف خداى تبارك و تعالى مأمور شدند براى نجات مردم ، مردم را اگر به حال خودشان مىگذاشتند جز يك حيوانى كه خوردن و خوابيدن را و شهوات را ادراك بكند و در راه آن ، عمل بكند چيز ديگرى را نمىتوانستند بفهمند ، از باب اينكه ماوراى طبيعت بر مردم پوشيده است . آنى كه مردم مىدانند همين عالم را عالم طبيعت را و آنهايى كه علمشان ديگر زياد هست ، خصوصيات طبيعت را زيادتر مىفهمند . لكن همهء آنها همين است كه از طبيعت بهره‌ور مىشوند و به طبيعت توجه دارند و انسان را هم به همين جنبهء طبيعى مىشناسند ، و براى همين جنبهء طبيعى انسان هم زحمت مىكشند .